This is default featured slide 1 title This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 1 title This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 1 title This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 1 title This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 1 title This is default featured slide 5 title

POZYTYWNA IDENTYFIKACJA

Utrzymywanie bądź odbudowywanie zagrożonej czy „nadwyrężonej” pozy­tywnej identyfikacji i podtrzymanie spójności grupy, może dokonywać się jednak również na drodze atakowania i niszczenia tych, którzy w opinii grupy są źródłemniepowodzeń czy naruszają ważne dla grupy wartości, normy, standardy społeczne i moralne.

RODZAJ OKOLICZNOŚCI

W tego rodzaju okolicznościach grupy społeczne uruchamiają rożnego rodza­ju zabiegi nastawione na podtrzymanie czy odbudowanie pozytywnej iden­tyfikacji społecznej. Tak więc może dojść do uznania za mało ważne żądań zakończonych niepowodzeniem i przestawienia się na inne cele, podejmowa­ne są ponowne wysiłki

KONCENTRACJA UWAGI

Uwagę skoncentrujemy jednak nie na ilustrowa­niu sygnalizowanych prawidłowości obserwacjami z życia społecznego, ale na analizie okoliczności, które naruszają pozytywną identyfikację społeczną i socjopsychologicznych konsekwencji tego rodzaju zdarzeń dla relacji wew- nątrzgrupowych i międzygrupowych.Co najmniej dwa rodzaje sytuacji społecznych stanowią zagrożenie

ZAMKNIĘTE KOŁO

Tak więc w istocie tworzy się zamknięte koło: pozytywna identyfikacja społeczna z grupą prowadzi do zwartości i faworyzowania własnej grupy co zwrotnie służy ochronie, podtrzymywaniu czy rekonstruowaniu pozytywnej identyfikacji społecznej u członków grupy. Przedstawione w ogólnym zarysie socjopsychologiczne procesy formowania

POCZUCIE PRZYNALEŻNOŚCI

Owe poczucie przy­należności/odmienności znajduje wyraz m.in. w umiejętności użycia przez dziecko zaimków „my” vs „oni”, „nasze”vs „ich”, „swoi” vs „obcy”. Wów­czas gdy takie poczucie przynależności wiąże się także z bezpośrednimi kontaktami, osobistąznajomościązinnymi członkami grupy,podobieństwem realizowanych celów i zadań oraz wspólnymi

PUNKT WYJŚCIA

Punktem wyjścia dalszych rozważań jest obserwacja, że ludzie- także od pewnego wieku dzieci- porównują się z innymi osobami (por. Festinger 1954): porównania takie dotyczą różnych własności i aspektów zachowania się(np. jestem wyższy – niższy niż;…jestem ładniejsza – brzydsza niż;… lepiej-

ROZWÓJ AGRESJI

Ponadto ustalono, że eskalacja tej formy agresji/przemocy nie jest powiązana z fizycznymi warunkami działal­ności szkoły (np. ciasnota, duża liczba uczniów w klasie, lepsze lub gorsze wyposażenie, itp.), natomiast koreluje z orientacjami społeczno- wychowaw­czymi grona pedagogicznego i środowiska (np. ogólna aprobata

ZACHOWANIE WOBEC INNYCH

Ponieważ Olweus (por. tekst w tym zbiorze) szczegółowoomawiaproblem „napastliwego” zachowania się dzieci w szkole wobec innych, a także przed­stawia zasady postępowania korekcyjnego wobec tego rodzaju agresji/prze­mocy, tutaj przypominamy tylko podstawowe charakterystyki uczestników takich interakcji- „napastliwe” zachowanie się częściej manifestują chłopcy

CHARAKTERYSTYCZNA ASYMETRYCZNOŚĆ

Charakterystyczna jest asymetryczność relacji między tymi dwoma grupami(„napastnicy” czy „agresorzy” vs.„ofiary”) w zakresie możliwości uży­cia „ siły”, mianowicie z takich czy innych względów „atakowani”(„napastowa- ni”, „wyniszczani”) nie są w stanie skutec7nie przeciwstawić się złemu trakto­waniu przez „napastników”. Biorąc pod uwagę

PRZEMOC W SZKOLE

Jednym z przejawów agresji/przemocy wśród dzieci sąrelacje jakie obserwuje się między pewnymi grupami uczniów na terenie szkoły i wokół aktywności związanych ze szkołą: chodzi o wyróżnienie tych, którzy „napastują”innych i tych, którzy są obiektami (ofiarami) różnych form owych „napastliwych” zacho­wań

BARDZIEJ PRECYZYJNE

Bardziej precyzyjne różnicowanie pokazało dalej, że zakres i charakter agresji przejawianej przez dzieci był relatywnie bardziej związany ze środowiskiem socjalizacyjnym, niż z płcią badanych dzieci. Dla naszych rozważań na agresję i przemoc u dzieci jako zjawisk społecznych przedstawione badania mają

Z JEDNYCH WZGLĘDÓW

W tych badaniach wskaźników agresjiu dzieci z różnych krajów, przedstawimy natomiast odpowiedź na pytanie oto w jakim stopniu agresja interpersonalna dzieci (czy aprobata agresji przez dzieci) wiąże się z ich płcią, a w jakim ze specyfiką środowiska społeczno- kulturowego. Uzyskane